RSS feed

Categorie archief: Leven

Lente

Geplaatst op

De vogeltjes fluiten in allerlei tonen, het betekent gewoon allemaal, ik wil bij je wonen. ❤

Advertenties

The Show Must Go On!

Geplaatst op

Queen – The Show Must Go On

Empty spaces – what are we living for
Abandoned places – I guess we know the score
On and on
Does anybody know what we are looking for

Another hero another mindless crime
Behind the curtain in the pantomime
Hold the line
Does anybody want to take it anymore

The show must go on
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on

Whatever happens I’ll leave it all to chance
Another heartache another failed romance
On and on
Does anybody know what we are living for
I guess I’m learning
I must be warmer now
I’ll soon be turning round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark I’m aching to be free

The show must go on
The show must go on – yeah
Ooh inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on

Yeah, oh oh oh

My soul is painted like the wings of butterflies
Fairy tales of yesterday will grow but never die
I can fly – my friends

The show must go on – yeah
The show must go on
I’ll face it with a grin
I’m never giving in
On with the show

I’ll top the bill
I’ll overkill
I have to find the will to carry on
On with the
On with the show

The show must go on, go on, go on, go on, …

Vogeltje

Geplaatst op

Ik heb zo’n Philips wake-up light sinds een paar weken.

Ik word wakker met opgaand zonlicht.

Na een half uur begint een vogeltje te zingen.

Het vogeltje vervangt het irritante geluid van een digitale wekker.

In plaats van: ‘eaheaheaheaheaheah’, hoor ik nu een vogeltje kwetteren.

Ik raak de wake up light aan met mijn hand om nog even te sluimeren. Het licht blijft aan, het vogeltje is dan even stil.

Na negen minuten begint het vogeltje weer zijn liedje te fluiten. Ik druk het vogeltje voor de tweede maal uit.

Na deze twee weken met het vogeltje wakker te worden pak ik morgen een luchtbuks en schiet hem hartstikke dood!

svgh-3520-02

De tijd staat even stil

Geplaatst op

De tijd staat even stil als je afscheid neemt van een dierbaar iemand. Je ziet een donkerbruine houten kist met 8 houten handvaten versiert met witte en rode bloemen. Onwennig sta je daar met de hele familie omheen. De medewerker van het crematorium weet precies wat hij moet doen en legt alles uit over wat er gebeuren gaat. Je kijkt hem aan met een soort van bewondering maar denkt bij jezelf: “Het is zijn werk, maar wat doet hij dat goed. Met een zakelijkheid bijna zonder emotie.”

De pastoor komt in zijn gewaad aangelopen vanaf het altaar naar achteren in de kerk. Hij heeft een draadloze microfoon in zijn handen en roept er woorden door die je na tien seconden weer vergeten bent. De zes lijkdragers pakken de kist vast na een korte instructie en dragen tante van een laag platformpje af, waarna de kist voor het altaar gerold wordt met de stoet familie tergend langzaam erachteraan, aanschouwd door verdere familie, vrienden en bekenden die al in de kerkbanken plaats hebben genomen. De kist komt tot stilstand vlak voor het altaar met de bovenkant gericht naar het kruisbeeld van de Here Jezus. De naaste familie neemt plaats in de banken aan de rechterkant van de kerk.

Het kerkkoor zingt een tragisch liedje en de pastoor murmelt daarna zijn eucharistie af. Veel woorden gaan langs je heen door het intens verdriet wat je voelt van alle kanten, met als tranentrekker het uitdelen van de rouwprentjes door de medewerker van het crematorium. Zoals dat altijd gaat.

We krijgen een zwart vlaggetje met een wit kruis aan het autoraam geklemd met de instructie dat we de lichten aan moeten doen en het raampje dicht moeten houden, zodat het vlaggetje niet wegwaait. In een begrafenisstoet rijden we met een stuk of tien auto’s achter de zilverkleurige lijkwagen aan. Geen enkele automobilist verbreekt de stoet tijdens de schijnbaar oneindige route naar het crematorium.

We worden ontvangen in het crematorium, dat tussen veel groen ligt en een serene uitstraling heeft, in ‘De gezinskamer’, waar een hoekbank staat, een speelhoekje voor kinderen en een kastje met koffie en te weinig koffiekopjes.  Even later mag de naaste familie als eerste naar binnen in wat ik noem de rouwzaal. Tante Mia’s kist staat op een hoog rond houten plateau en haar foto van het rouwprentje prijkt daar links en rechts van op grote flatscreens. Klassieke muziek klinkt door het surround systeem en verdere familie, vrienden en bekenden vullen daarna de zaal met banken en stoelen in gebogen vorm. Na een korte en emotionele plechtigheid neemt iedereen afscheid van haar tijdens het hartverscheurende ‘Ave Maria’. De naaste familie blijft achter en vormt een kring om haar kist als laatste eerbetoon. Haar kinderen noemen nog een aantal levenswijsheden die zij altijd bezigde en namen daarna ook afscheid.

In de eetzaal krijgen we luxe broodjes, vlaai, koffie en thee. Eerst wat onwennig en velen nog met tranen in de ogen zitten we aan tafels en later wordt er uitvoerig gepraat over haar en de dingen des levens. Het was een mooie dienst.

We nemen afscheid van elkaar, stappen in de auto en rijden weg. De zon breekt voor het eerst die dag weer door de wolken.

Dag tante Mia.

De tijd stond even stil

.tanteMia

Dat ik van je hou.

Geplaatst op

Figuur8Had ik je al verteld,
Dat ik met jou over de bomen wil vliegen?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou de bloesem wil ruiken in de lente?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou hand in hand wil lopen langs de kust?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou wil dansen op een zwoele zomeravond?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou het leven wil vieren?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou alles wil delen?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou het best kan praten?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou kan lachen over de stomste dingen?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou samen alles aan kan?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou door alle moeilijke tijden ben gegaan?
Had ik je al verteld,
Dat ik met jou mijn grootste geluk heb gevonden?
Had ik je al verteld,
Dat ik van je hou?

Zijn eigen wereld (deel 2)

Geplaatst op

Ik kreeg een liedje…

Walking in the air, floating the sky…
Floating in the air…

We’re walking in the air
We’re floating in the moonlit sky
The people far below are sleeping as we fly

We’re holding very tight
I’m riding in the midnight blue
I’m finding I can fly so high above with you

Far across the world
The villages go by like trees
The rivers and the hills
The forest and the streams

Children gaze open mouth
Taken by surprise
Nobody down below believes their eyes

We’re surfing in the air
We’re swimming in the frozen sky
We’re drifting over icy
mountains floating by

Suddenly swooping low on an ocean deep
Arousing of a mighty monster from its sleep

We’re walking in the air
We’re dancing in the midnight sky
And everyone who sees us greets us as we fly

Ik ben vanmorgen wakker geworden.

Geplaatst op

Ik ben vanmorgen wakker geworden. Op zich is dat niet zo speciaal zou je denken. Je word toch elke morgen nadat je de avond of de nacht ervoor bent gaan slapen wakker? Toch?

Ik las gisteravond op Twitter een naar bericht. Ik weet niet precies hoe het gegaan is, maar iemand die ik volgde is niet meer wakker geworden. 13 dagen geleden had hij zijn laatste tweet gezet zag ik nadat ik het slechte nieuws gelezen had en terugkeek in zijn tijdlijn. Zijn dochter verspreidde het nieuws onder zijn account op Twitter:

‘Met tranen in mijn ogen en pijn in mijn hart moet ik mededelen dat mijn lieve vader gisteren is overleden. Afzender @S (dochter).’

‘Maandag is er in besloten kring een begrafenis, waar ik ook namens zijn followers afscheid wil nemen, dus als iemand een speciaal bericht voor papa heeft, zou ik die graag ontvangen en aan hem voorlezen.’

Ik kreeg koude rillingen over mijn rug. Zijn naam en ava waren sinds dit voorjaar bekend geworden voor mij. Hij reageerde vaak op mijn, vaak laat op de avond en nachtelijke sessies, #MindDJ ‘optredens’ op Twitter. Songteksten, links naar YouTube, titels van liedjes of alleen fragmenten van tekst zet ik dan in een tweet met deze hashtag. Veel mensen, waaronder hij, vinden dat leuk en raden dan graag mee welk plaatje ik op dat moment draai en hier via de boxen de kamer in galmt.

Ik reageerde op de tweets van zijn dochter:  ‘Jouw vader vond t leuk om te raden welke plaatjes ik draaide op twitter en we dronken virtueel drankjes. #MindDJ. Gecondoleerd. Waarop ze antwoordde: ‘Wat leuk, daar herken ik hem helemaal in! Dankuwel,  voor u ook.

Tranen sprongen in mijn ogen. Het doet je beseffen dat je moet genieten van het leven en je niet al teveel zorgen moet maken. Alles is relatief.

Rust zacht @WarnerH en raadt mijn plaatjes in de hemel.

Worden wij morgenvroeg weer wakker en wensen wij elkaar weer een goedemorgen?

warner